Sen McGlinn's blog

                                  Reflections on the Bahai teachings

محدودیت های اقتصادی وارده بر جامعه بهائی: ۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ / Economic restrictions imposed on the Baha’i community: 23 June 2016

شهرالرّحمة ۱ ۱۷۳
ژوئن ۲۳ ۲۰۱۶

ارسال از طریق الکترونیکی
سرکارخانم … … نیوزیلند

دوست عزیز روحانی
لطفاً مطالب ذیل را به آقایان … و … ابلاغ فرمایید

در تاریخ ۱۲‌ مه ۲۰۱۶ مکتوب آن یاران گرامی حاوی شرحی در بارۀ محدودیّت‌های اقتصادی وارده بر جامعۀ بهائی … و سایر نقاط ایران و پرسش‌هایی در این خصوص به بیت العدل اعظم الهی واصل گشت. مقرّر فرمودند به شرح ذیل مرقوم گردد

توجّه شما به مصالح امری و آمادگی شما برای تحمّل شداید و بلایا در سبیل امر الله و تصمیم به ادامۀ اقامت در آن دیار قابل تمجید فراوان است. معهد اعلی از معضلات عدیده‌ای که مغرضین برای احبّای ستم‌دیدۀ … و دیگر شهرها به علّت تعطیل کردن محلّ کسب و کار خود در ایّام محرّمۀ بهائی به وجود آورده‌اند کاملاً آگاهند. این اقدامات غیر قانونی از طرف بعضی از اولیای امور بدون شک بخشی از طرح موجود برای ایجاد خفقان اقتصادی در جامعۀ بهائی آن کشور است تا به زعم باطل خویش ارادۀ احبّا را تضعیف و عزم راسخ آنان را برای اقامت در ایران متزلزل سازند

جهانیان و هم‌وطنان عزیز شما اکنون بر این نکته واقفند که بهائیان با وجود فشارها و تضییقات گوناگون، به خاطر عقاید روحانی خود و با توجّه به آرمان‌های متعالی خویش در راه سر‌بلندی ایران، سکونت در وطن را بر جلای آن ترجیح داده‌‌ امیدوارند که این اقدام کمکی به ایجاد اجتماعی در آن سرزمین مقدّس بر اساس حکم قانون، عدل و انصاف، احترام به حقوق شهر‌وندی و متمایز به وحدت در کثرت ‌باشد

بر طبق منشور بین‌المللی حقوق بشر که به امضای اکثر ممالک از جمله ایران رسیده، آزادی تمسّک به اصول اعتقادی و رعایت مستلزمات آن در زندگی روزمرّه در زمرهء حقوق شهروندی افراد است. حفظ حرمت ایّام متبرّکۀ بهائی، تعطیل مشروعات امری و تأسیسات متعلّق به آحاد پیروان حضرت بهاءالله، و عدم اشتغال به کار در این ایّام از جمله فرایض اهل بهاء در سراسر عالم است و رعایت آن در نهایت وظیفه‌ای است روحانی که هر مؤمن مخلص فرداً و وجداناً موظّف به اجرای آن می‌باشد. در ممالکی که آزادی دین و عقیده محترم شمرده می‌شود بهائیان با رعایت قوانین مدنی موجود در ایّام محرّمه از کار خود دست می‌کشند، همان ‌طور که به عنوان مثال متمسّکین به مذهب شیعه در ایران در صورت تمایل با آزادی کامل در ایّام تعطیلات مذهبی خود کسب و کار را تعطیل می‌کنند

اجرای این حکم در شرایط فعلی برای بهائیان در ایران شامل نکات ذیل می‌باشد

۱,
مستخدمین بهائی در هر شغلی که هستند و هم‌چنین دانش‌آموزان، دانشجویان و دیگر محصّلین بهائی، باید از اشتغال به کار در ایّام محرّمه احتراز نمایند ولی اگر رؤسای مسئول‌ با این مسئله موافقت ننمایند آن وقت با اطاعت کامل و با وجدان آسوده می‌توانند به انجام وظیفۀ خود در آن روز ادامه ‌دهند

۲,

 صاحب‌کاران بهائی باید کار خود را در ایّام محرّمه تعطیل کنند حتّی اگر کارمندان غیر بهائی داشته باشند ولی اگر این اقدام شرایطی را ایجاد کند که انجام تمهیداتی از قبل برای تأمین احتیاجات عموم ضروری باشد، باید در انجام آن بکوشند و اولیای امور را از تمهیدات صورت گرفته و قصد تعطیل کردن کار خود مطّلع سازند

 ۳,

 در مواردی استثنایی نهاد‌های خصوصی متعلّق به بهائیان می‌توانند در ایّام محرّمه به کار خود ادامه دهند از قبیل مشروعاتی که خدمات اساسی جامعه را تأمین می‌کنند، به حفظ حیات و صحّت نفوس ارتباط دارند، و یا تأسیساتی که مستقیماً در زندگی روز‌مرّۀ اجتماع اطراف چنان اثر‌گذارند که تعطیل کوتاه‌مدّت آنها حتّی با انجام تمهیدات قبلی می‌تواند موجب اختلال امور ‌گردد. در این قبیل موارد احبّا مجازند خدمات مؤسّسات خود را ادامه دهند ولیکن شایسته است که با اطّلاع و مشورت مسئولین امور، میزان کار را به حدّ اقلّ لازم کاهش دهند. از جمله استثنائات دیگر البتّه زمانی است که صاحب‌کار بهائی شریک غیر بهائی داشته باشد و او مایل به ادامۀ کار در ایّام متبرّکه باشد که البتّه مجاز است ولی شریک و دیگر کارمندان بهائی از اشتغال به کار در آن روز خودداری خواهند نمود

اولیای امور از قرار مسموع در بعضی از شهر‌ها در رابطه با تعطیل کردن اماکن صنفیِ بهائیان در ایّام محرّمه خواستار تعهّداتی از طرف صاحب‌کار بهائی شده‌اند و پیشنهاداتی نیز ارائه ‌داده‌اند از قبیل تعطیل کردن محلّ کار یک روز قبل و یک روز بعد از ایّام محرّمه، روشن گذاشتن چراغ‌های مغازه بدون داشتن کارمندی برای فعّالیّت‌های تجاری، و یا حضور کارمند بدون انجام معاملات. اهل بهاء که همیشه مشتاق ابراز حسن نیّت و آمادۀ انجام امور با انعطاف‌پذیری کامل هستند البتّه می‌توانند در مشورت با دوستان مجرّب تعهّدات و یا پیشنهاداتی را که مغایر با روح تعلیم بهائی نیست بپذیرند و با تبادل نظر با دیگران و ملاحظۀ اوضاع محلّی و بدون جلب توجّه عمومی تدابیری بیاندیشند بدون اینکه خود را از موهبت رعایت اصول امری در این مورد محروم نمایند. در بارۀ اجازه گرفتن از مسئولین امور برای تعطیل مغازه‌ها در ایّام محرّمه که در شرایط دیگری پیشنهاد شده است، اگر قوانین مدوّن مدنی و صنفی در شرایطی گرفتن چنین اجازه‌ای را ایجاب می‌کند، اخذ آن البتّه لازم و وظیفۀ فرد بهائی همان خواهد بود که در بند شمارۀ یک فوق در مورد موافقت رؤسای مدارس و یا محلّ کار آمده است. ولی اگر لزوم داشتن چنین اجازه‌ای شامل حال غیر ‌بهائیان نمی‌شود و در قوانین موجود نیز پیش‌بینی نشده است کسب آن لازم به نظر نمی‌رسد چه که دالّ بر نوعی دخالت در زندگی روحانی و معنوی افراد می‌باشد

Short link : http://wp.me/PcgF5-2Jv

English summary

Advertisements
 
%d bloggers like this: