Sen McGlinn's blog

                                  Reflections on the Bahai teachings

Naw-Ruz 177 (Covid-19 response)

( و ترجمه فارسی)

THE UNIVERSAL HOUSE OF JUSTICE
Naw-Ruz 177
To the Baha’is of the World

Dearly loved Friends,
1. We feel compelled by current events to write to you at this time and not wait until Ridvan. As you will be all too aware, over recent weeks and months, an apprehensive world has been coming to terms with a rapidly evolving health crisis affecting the people in many countries, the consequences of which for society cannot yet be estimated with any certainty. We are sure that you, like us, have felt great concern for the well-being of humanity, especially for those who are most vulnerable. Seldom has it been more evident that society’s collective strength is dependent on the unity it can manifest in action, from the international stage to the grassroots, and we know that you are giving your support to the essential efforts being made in this regard to protect the health and welfare of all.

2. Inevitably, the current situation will have an impact on the administration of the Cause of God in many places, and in every case the relevant National Spiritual Assembly will advise on the appropriate measures to be taken. In some countries this will include cancelling National Convention, with arrangements being made for the National Assembly to be elected by other means. Similar arrangements might also need to be made, in certain places, for the election of Local Spiritual Assemblies. However, in circumstances where even this proves unfeasible, it would be permissible this year for the existing membership of a Local or National Assembly to continue on into the next administrative year. Naturally, any National Assembly giving thought to approving such a step will seek the advice of the Counsellors at an early stage.

3. At a time of another crisis, ‘Abdu’l-Baha offered these words of counsel: “In a day such as this, when the tempests of trials and tribulations have encompassed the world, and fear and trembling have agitated the planet, ye must rise above the horizon of firmness and steadfastness with illumined faces and radiant brows in such wise that, God willing, the gloom of fear and consternation may be entirely obliterated, and the light of assurance may dawn above the manifest horizon and shine resplendently.” The world stands more and more in need of the hope and the strength of spirit that faith imparts. Beloved friends, you have of course long been occupied with the work of nurturing within groups of souls precisely the attributes that are required at this time: unity and fellow feeling, knowledge and understanding, a spirit of collective worship and common endeavour. Indeed, we have been struck by how efforts to reinforce these attributes have made communities especially resilient, even when faced with conditions that have necessarily limited their activities. Though having to adapt to new circumstances, the believers have used creative means to strengthen bonds of friendship, and to foster among themselves and those known to them spiritual consciousness and qualities of tranquillity, confidence, and reliance on God. The elevated conversations that have occurred as a result, whether remotely or in person, have been a source of comfort and inspiration to many. Such efforts on your part provide a valuable service at this hour when many souls are perplexed and dismayed, unsure of what will be. However difficult matters are at present, and however close to the limits of their endurance some sections of societies are brought, humanity will ultimately pass through this ordeal, and it will emerge on the other side with greater insight and with a deeper appreciation of its inherent oneness and interdependence.

4. This is not the moment in which to describe in any detail the accomplishments of the Baha’i world over the past year, or the extraordinary progress made in multiplying community-building activities worldwide and strengthening programmes of growth, work which continues in earnest wherever circumstances permit. Suffice it to say that, four years into the current Plan, the tireless supporters of the Cause have brought the Faith of Baha’u’llah to the strongest position in which it has ever been in its history. Everything you have done and are now doing is preparing the global Baha’i community for the next stage in the unfoldment of the Divine Plan.

5. For now, our thoughts and our prayers are focused on the health and well-being of all the friends of God and all those among whom you dwell. We pray earnestly, also, for the Almighty to bestow upon you assurance, stamina, and staunch spirits. May your minds be ever bent upon the needs of the communities to which you belong, the condition of the societies in which you live, and the welfare of the entire family of humanity, to whom you are all brothers and sisters. And in your quiet moments, when no course of action other than prayer seems possible, then we invite you to add your supplications to our own and ardently pray for the relief of suffering. We turn to these words of ‘Abdu’l-Baha, Whose whole existence was an example of selfless commitment to the well-being of others:

6. O Thou Provider! Assist Thou these noble friends to win Thy good pleasure, and make them well-wishers of stranger and friend alike. Bring them into the world that abideth forever; grant them a portion of heavenly grace; cause them to be true Baha’is, sincerely of God; save them from outward semblances, and establish them firmly in the truth. Make them signs and tokens of the Kingdom, luminous stars above the horizons of this nether life. Make them to be a comfort and a solace to humankind and servants to the peace of the world.

[signed: The Universal House of Justice ]

==
ترجمه‌ای از پیام بیت ‌العدل اعظم خطاب به بهائیان جهان (هیئت بین‌المللی ترجمه به زبان فارسی)

نوروز ١٧٧

ستایندگان اسم اعظم در سراسر عالم ملاحظه فرمایند

دوستان عزیز و محبوب،

با توجّه به وقایع کنونی لازم می‌دانیم که منتظر ایّام رضوان نشده و هم‌اکنون با این پیام شما را مخاطب قرار دهیم. همانطور که همگی آگاهید طیّ ماه‌ها و هفته‌های اخیر، جهانی بیمناک و مضطرب در تلاش درک بحران بهداشتی سریع الانتشاری می‌باشد که مردم بسیاری از کشورها را گرفتار کرده و پیامدهایش را برای اجتماع بشری هنوز نمی‌توان با قاطعیّت ارزیابی کرد. اطمینان داریم که شما نیز مانند ما بسیار نگران صحّت و رفاه نوع بشر، به خصوص اقشاری که بیشتر از همه آسیب‌پذیرند می‌باشید. به ندرت اینچنین آشکار و عیان گشته که توان جمعی اجتماع، از صحنۀ بین‌المللی گرفته تا سطح تودۀ مردم، بستگی به اتّحادی دارد که در عمل به منصّۀ ظهور رسد، و البتّه می‌دانیم که شما حمایت خود را از تلاش‌های ضروری که به منظور حفظ صحّت و سلامت همگان در این راستا انجام می‌شود دریغ نمی‌دارید.

وضعیّت کنونی در بسیاری از نقاط عالم به ناچار بر امور اداری امر الله اثر خواهد گذاشت، و در هر مورد محفل روحانی ملّی مربوطه تدابیر لازم را توصیه خواهد نمود. در بعضی کشورها این اقدامات شامل لغو کانونشن ملّی و منظور نمودن ترتیباتی دیگر برای انتخاب محفل ملّی خواهد بود. همچنین، در بعضی نقاط، ممکن است ترتیباتی مشابه برای انتخاب محافل روحانی محلّی نیز منظور گردد. امّا در شرایطی که این اقدام نیز عملی نباشد، امسال جایز خواهد بود که اعضای کنونی محافل محلّی یا ملّی در سال اداری بعد نیز به عضویّت خود ادامه دهند. طبعاً هر محفل ملّی که در صدد تصویب چنین اقدامی باشد، در ابتدا توصیۀ مشاورین را جویا خواهد شد.

هنگام وقوع بحرانی دیگر، حضرت عبدالبهاء چنین نصیحت ‌فرمودند: “در چنین روزی که اریاح افتتان و امتحان عالم را احاطه نموده است و زلازل اضطراب جهان را آشفته کرده است باید انشآءاللّه از افق ثبوت و رسوخ بقسمی با رخی تابان و جبینی رخشان ظاهر گردید که ظلمات تزلزل و اضطراب بکلّی محو گردد و انوار یقین از افق مبین طالع و لائح شود.” امروز جهان بیش از پیش نیازمند آن امید و قوّت روحی است که از ایمان منبعث می‌شود. دوستان محبوب، مدّت‌هاست که شما در میان گروه‌هایی از نفوس مشغول پرورش و ترویج صفاتی بوده‌اید که دقیقاً در این زمان مورد نیاز است: یعنی اتّحاد و همبستگی، خرد و دانایی، روح عبادت جمعی و تشریک مساعی. در واقع بسیار خشنود شدیم که چگونه کوشش در جهت تقویت این صفات، جوامع را بالاخصّ مقاوم و پراستقامت نموده، حتّی در تحت شرایطی که لزوماً فعّالیّت‌های آنان را محدود کرده است. پیروان امر الهی درعین پذیرش وضعیّت جدید، با شیوه‌های خلّاق و سازنده به تقویت پیوندهای دوستی و پرورش آگاهی روحانی و صفاتی چون سکون و آرامش و اطمینان و توکّل به خداوند، در بین خود و آشنایان پرداخته‌اند. گفتگوهای پرمفهومی که در نتیجه مطرح گشته، اعمّ از حضوری و یا دوردست، برای بسیاری از نفوس سرچشمۀ آرامش و الهام بوده است. چنین مجهوداتی از جانب شما در این لحظات که بسیاری از مردم پریشان‌خاطرند و بیمناک و از آینده نامطمئن، خدمتی است بسیار ارزشمند. امور در حال حاضر هر قدر مشکل باشد و طاقت تحمّل بخش‌هایی از اجتماع هرچند نزدیک به انتها ولی عالم انسانی نهایتاً این مصیبت را پشت سر خواهد گذاشت و پس از عبور از این بحران با درایتی بیشتر و با درکی عمیق‌تر از وحدت اصلیّه و همبستگی متقابل اعضایش، ظاهر خواهد شد.

اکنون وقت آن نیست که توفیقات عالم بهائی در طیّ سال گذشته یا پیشرفت خارق‌العاده‌ای که در ازدیاد فعّالیّت‌های جامعه‌سازی و تقویت برنامه‌های رشد در سراسر جهان حاصل شده را به تفصیل شرح دهیم، فعّالیّت‌های مجدّانه‌ای که هر جا شرایط ایجاب کند با جدّیّت ادامه می‌یابد. کافی است گفته شود که طیّ چهار سال نقشۀ جاری، حامیان خستگی‌ناپذیر حضرت بهاءالله، امر الهی را به مستحکم‌ترین موقعیّت خود در تاریخ ارتقا داده‌اند. فعّالیّت‌هایی که انجام داده و اکنون انجام می‌دهید جامعۀ جهانی بهائی را برای مرحلۀ بعدی اجرای نقشۀ ملکوتی آماده می‌سازد.

در حال حاضر، افکار و ادعیۀ ما معطوف به صحّت و سلامت و رفاه همۀ احبّای الهی و همۀ اعضای اجتماعی است که در آن ساکنید. همچنین به کمال تضرّع و ابتهال از قادر متعال مسئلت می‌نماییم که به شما عزیزان اطمینان، تحمّل و طاقت و روح استقامت عطا فرماید. باشد تا افکارتان همواره متوجّه نیازهای جامعه‌ای گردد که به آن تعلّق دارید، به شرایط اجتماعی که در آن زندگی می‌کنید، و به سلامت و رفاه تمامی خانوادۀ بشری که شما همگی خواهران و برادران آنانید. و از شما در لحظات آرام و خلوت خود، وقتی که هیچ عملی به جز دعا ممکن به نظر نمی‌رسد، دعوت می‌‌نماییم که در ادعیۀ خود به ما بپیوندید و برای تسکین آلام از صمیم قلب دعا کنید. ما به این بیانات حضرت عبدالبهاء، وجود مبارکی که حیاتش تماماً مثل اعلایی از تعهّد خالصانه به تأمین رفاه و آسایش دیگران بود، متوسّل می‌شویم:

ای پروردگار این دوستان بزرگوار را مؤیّد و موفّق برضای خویش فرما و خیرخواه بیگانه و خویش کن بجهان ملکوت ابدی درآر و از فیض لاهوت نصیب بخش بهائی حقیقی کن و ربّانی صمیمی فرما از مجاز برهان و در حقیقت مستقرّ فرما آیات ملکوت کن و کواکب درخشنده در افق ناسوت نما سبب راحت و آسایش عالم انسانی فرما و خادم صلح عمومی کن.

[امضا: بیت العدل اعظم]

Short link: https://wp.me/PcgF5-3aE

 
%d bloggers like this: